Hoe is het om met een volledig elektrische auto op vakantie te gaan? Patty ging 2,5 week weg met haar gezin. Naar Zuid-Frankrijk en Spanje. Hier lees je haar persoonlijke ervaring. Doe er je voordeel mee! 

Patty: “We gingen niet alleen met een 100% elektrische auto op vakantie, maar ook met 2 pubers, 1 baby, 2 racefietsen en dik 100kg aan lading. Ja, als we gaan, dan gaan we ook écht. Natuurlijk zag ik er best een beetje tegenop. We reden pas een halfjaar elektrisch. De ritjes die we tot dan toe hadden gemaakt, beperkten zich tot korte afstanden van gemiddeld 20km. Met een enkele uitschieter boven de 100km. Met een actieradius van 450km hadden we de gigantische accu van onze elektrische Kia EV6 nauwelijks uitgedaagd. Ook de keren dat we buiten de deur hadden geladen was op één hand te tellen, omdat we thuis een laadpaal hebben. Een snelle lader die ook nog eens gevoed wordt door onze zonnepanelen. Betalen voor kWh’s was dus ook een nieuwe ervaring voor ons.

5 laadpassen, want je weet maar nooit

Na wat research, waaronder het lezen van de ervaring van Tony die uitgebreid op de website van ProMobility beschreven staat, wist ik waar ik moest beginnen: genoeg laadpassen in huis halen zodat er altijd eentje werkt. We (lees: mijn man Martijn en ik) kozen voor Chargemap, de ANWB-laadpas en Shell Recharge, naast de laadpassen die we al hadden van Kia zelf en MultiTankcard. Een serie ‘populaire hardlopers’ waarvan we hadden ingeschat dat de slagingskans in het buitenland het grootst zou zijn. En ja, dat bleek ook zo. Uiteindelijk hebben we vooral Chargemap gebruikt. De reden? Geen idee eigenlijk. Ik denk dat het toeval was. Dat deze pas goed werkte bij de eerste laadsessies en we daarom hiermee verder zijn gegaan. Toch adviseer ik nog steeds om meerdere passen bij je te hebben. Om wat voor onverklaarbare reden dan ook wilden sommige laadstations nog weleens een pas weigeren. In plaats van ons te irriteren, swipete we gewoon de volgende pas langs het venster. En ja hoor, er werkte er altijd wel één. Dat scheelt toch weer een onnodige, verhitte discussie op het brandende asfalt bij een buitenlandse laadpaal. Dus mijn advies: meerdere laadpassen bevorderen absoluut de voorpret van je vakantie. Gewoon doen!

Frankrijk en Spanje

We gingen ruim twee weken op vakantie. Eerst verbleven we een week in de bergen in Zuid-Frankrijk, zo’n 25km van de voet van de Mont Ventoux (die we 3 keer op 1 dag beklommen hebben, maar dat terzijde). Een groot vakantiehuis in the middle of nowhere met de hele familie. Je kent het wel, kronkelende bergweggetjes en grindpaden. Niet het typische landschap dat bezaaid is met laadpalen. Dus planden we om met een zo goed als volle accu te arriveren. En dan zien we wel weer. Go with the flow. Zogezegd, zo gedaan. De gastvrouw begroette ons vriendelijk en bekeek met verwondering onze hypermoderne Kia. In ons beste Frans, ondersteund door wat creatief handen- en voetenwerk, vroegen we of we onze auto in mochten pluggen aan het lange stekkersnoer dat we hadden in de schuur gevonden. ‘Oui, oui.’ De minimale kWh’s die uit de muur van de Franse boerderij kwamen waren voldoende om de korte tripjes te dekken. Aan het einde van de vakantie lieten we een mooi fooitje achter voor de lieve dame. ‘Merci beaucoup.’ Iedereen blij.

Daarna ging onze reis verder naar het bruisende Costa Brava. Daar herhaalde de conversatie zich, dit keer in ons beste Spaans. Ook Carlos vond het prima. Dus hup, auto aan de stekker en gaan. Verder hebben we de auto weinig gepakt. We hadden een eigen zwembad en het strand was op loopafstand. Ook Carlos kreeg uiteraard een extraatje. ‘Gracias.’ 

Selecteren van juiste laadstation taak van bijrijder

Martijn heeft de meeste kilometers achter het stuur gemaakt en ik naast hem. Mijn taak als bijrijder was om op tijd een geschikte laadplek te vinden. Daarvoor gebruikten we twee apps: Chargemap en de ingebouwde functie van Kia zelf. Waarom twee? Omdat we nog niet volledig op onze geavanceerde Kia durfden te vertrouwen. Werkt dit? Zien we niets over het hoofd? Is-ie wel geüpdatet? Noem het wantrouwend, ik noem het liever goed voorbereid 🙂 Deze strategie werkte goed voor ons, ook om meer vertrouwen te krijgen in onze betrouwbare Kia. Uiteindelijk hebben we bijna volledig op de ingebouwde functie van Kia genavigeerd en gebruikte ik Chargemap slechts als handig naslagwerk: hoe ziet de laadplek eruit, is er denk goede koffie, kan ik ergens schaduw opzoeken om onze baby de fles te geven? Randzaken die het laad-leven toch een stuk prettiger maken.

“Laad jij, halen jullie koffie, dan doe ik de baby”

Met twee racefietsen achter op de auto die opgeteld de waarde van een gemiddelde Fiat Panda hebben en onze hele inboedel in de achterbak, besloten we dat altijd één van ons bij de auto moest blijven. Of we ploften neer in het grasveldje naast het laadstation, lekker in de schaduw onder een boom. Veel laadstations zijn prettig gelegen, is mij opgevallen. Ze zijn vaak tegen het terrein van een bestaand benzinestation aangebouwd. Op een afstandje. Wat betekent dat je geen last hebt van dampende gassen. En er is vaak een veldje naast. Ja, dan drink ik liever mijn koffie op een kleedje in het gras dan in een klam benzinestation. Toch? We hadden een kleed achter in de achterbak liggen, met een picknicktas met babydoekjes, luiers, koekjes, een thermoskan, grote fles water en desinfecterende handgel. Na een aantal laadstops hadden we een soepele routine in te pakken. Iedereen kende z’n rol. Martijn ging aan de haal met de laadpaal. Ik zocht een mooi plekje onder de boom waar we de auto goed konden zien en ontfermde mij over de baby. De pubers kregen de opdracht om iets lekkers te halen. Ideaal.

Is het dan alleen maar leuk?

Nee. Natuurlijk stond het zweet ons soms in de bilnaad en hebben we ons geïrriteerd omdat we wéér moesten stoppen. We konden niet zoals ‘vroeger’ even vijf uur achter elkaar wegtrappen. Lag dat aan de Kia EV6? Nee. Stoppen moesten we sowieso. Voor een nieuw flesje melk, een schone luier, een puber die moest plassen, papa die koffie wil, mama die haar benen wil strekken, een ijsje. Je kent het wel. En dus kun je maar beter bij een goed laadpunt stoppen en meteen twee vliegen in één klap slaan. Dat werkte goed voor ons.

Trots! 

Het laden heeft ons absoluut niet beperkt. Sterker nog, het heeft onze reis zelfs verrijkt durf ik wel te stellen. Huiverig begonnen we eraan, ‘als dat maar goed gaat’, maar al snel voelden we ons echte pioniers. ‘Kijk ons eens dapper met een Kia EV6 de bergen trotseren.’ De luxe van onze geavanceerde Kia, de stilte van elektrisch rijden en de wetenschap dat we geen vervuilende dampen achterlaten in die mooie landschappen geeft mij een goed gevoel. Ook Martijn had er zichtbaar plezier in. Hij floreerde steeds meer in zijn rol als chef lader. Waar hij de eerste paar laadstops nog onwennig klungelde met pasjes en snoeren, gaf hij een paar stops later als een volleerd lader tips aan zijn buurman-lader.”